untitled post.

i do expected this thing will happen

but i never expected it will happen soooo faster.

rase terkilan sebab arwah sendirian mase die mengadap Ilahi.

rase terkilan sebab aku tak sempat mintak maaf.

cume mampu berharap die menghalalkan segalanya.

mase dapat berita, aku nangis kejap.

tapi lepas tu aku tak nangis.

sampai saat arwah dikafankan.

cool tak aku ? hehe

mase first time dulu yelaa memang sedih sangat sebab tak expect.

tpi untuk second time ni da ready awal awal kalau ade pape jadi.

so, rase kehilangan tu tak begitu terase.

tadi meeting family daripada kol 11.30 sampai kol 1.30.

perghhhh, memang superb betol.

payah gak eh kalau jadi orang yang takde parents ni.

nak kene ikot tu, kene ikot ni.

aku dah rase nak nangis td, tapi tahan jelaa.

tapi depa bagi mse la untuk fikir nak stay dengan sape.

aku dah mule tension, sebab memang sah sah la kene pindah.

aku tak kire aku taknak pindah mane mane.

nak tak nak aku kene ambik lesen.

wajib untuk mengelakkan aku daripada pindah sekolahh.

harap harap kalau aku stay dgn abg yang kat sini aku tak payah tukaq sekolah.

nanti sape nak geng dgn aku drop addmath ? hihi

memang la sekolah sume same, tapi orang orang kat dalam tu yang berbeza.

ingat senang ke nak cari membe yang boleh terime kite seadanya.

idea suruh aku dok hostel pon adeee, haha

tapi tak nak laa, tinggal setahun nak dok hostel kemende.

adoii, dilemma sungguh.

weii tolong akuuuuu.

semoga Allah permudahkan segala urusan.

al-Fatihah untuk Md. Sujairi bin Mansor.